Broniąc Boga (3)

HerzWarunki przebaczenia (1)

Wiele razy słyszałem różne interpretacje przebaczenia i zastanawia mnie w jaki sposób ludzie tworzą interpretacje.  Czy chcą:

  • zrozumieć tekst,
  • ˜widzieć rzeczy oczami Boga,
  • ˜zastosować otrzymane zrozumienie w stosunku do siebie,
  • ˜użyć otrzymane zrozumienie w stosunku do innych,
  • ˜uwielbić Boga,
  • ˜czy coś innego?

Weźmy dla przykładu następującą interpretację?

Jeśli nie przebaczysz innym, Bóg tobie też nie przebaczy.

Albo

Jeśli nie wyznasz wszystkich grzechów które kiedykolwiek popełniłeś i jeśli nie będziesz błagał z całego serca aby ci to przebaczyć, nie ma siły która zmusiłaby Boga aby ci przebaczyć nawet jeden grzech!

Ale kiedy obserwuję Boga jak przebacza grzechy, włącznie z łotrem na krzyżu, wydaje mi się że powyższe interpretacje tracą znaczenie.  Dlaczego tak się dzieje że powstają szorstkie opisy zniekształcające miłość Bożą?  Spróbujmy zmienić powyższe cytaty wyrażone w pierwszej osobie.

Jeśli nie przebaczę innym, Bóg mnie też nie przebaczy.

Albo

Jeśli nie wyznam wszystkich grzechów które kiedykolwiek popełniłem i jeśli nie będę błagał z całego serca aby mi to przebaczyć, nie ma siły która zmusiłaby Boga aby mi przebaczyć nawet jeden grzech!

Czy prosząc Boga o przebaczenie moich grzechów czułbym się tak wygodnie z powyższymi definicjami jak wtedy kiedy używam je w stosunku do innych?  Wydaje mi się że sytuacja się nieco zmienia kiedy przestanę „znęcać się” nad innymi i zmuszać ich do bezgrzesznego życia, a pomyślę jakie sam mam szanse otrzymania przebaczenia kiedy nawet nie pamiętam wszystkich swoich grzechów a o wielu z nich nawet nie wiem!  Być może łatwo nam uważać się za sprawiedliwych kiedy porównamy się z ludźmi otaczającymi nas, ale tak naprawdę to jak wygląda nasza sprawiedliwość kiedy porównamy się ze świętością Boga?

Kiedy łotr na krzyżu prosił Jezusa aby pamiętał o nim kiedy przyjdzie do swojego królestwa,[1] nie miał czasu na remanent sumienia oraz wyznanie każdego pojedynczego grzechu.  Nie miał też szansy odpuścić grzechów innym którzy się dopuścili czegoś złego względem niego bo nie mógł się ruszyć z krzyża.  Jak więc mógłby się powoływać na swoje zasługi w przebaczaniu innym?  Jak mógłby otrzymać przebaczenie licząc na wyznanie każdego najmniejszego grzechu całego życia?  Jednak Jezus obiecał mu życie wieczne, a więc przebaczył mu wszystko!  A gdyby łotr znał warunki przebaczenia przedstawione powyżej, nigdy nie śmiałby odezwać się do Jezusa.  A więc prawdą jest że Jezus przebaczył bez warunków, a warunki są wymysłem tych którzy sami nie chcą wejść do królestwa i innym nie dają.[2]

Jeśli Bóg miałby przebaczać nam nasze przewinienia na podstawie tego jak my przebaczamy naszym winowajcom, kto z ludzi miałby jakiekolwiek szanse przebaczenia swoich win przez Boga?  Cieszę się że Bóg nie przebacza nam tak jak my przebaczamy innym.  Chwała Mu za to i cześć na wieki wieków.

Nadal pozostaje pytanie: Czego chce nas nauczyć Mateusz sprawozdając nauki Jezusa o przebaczeniu?  Oczywiście, wiemy o tym, że Bóg pragnie abyśmy przebaczali innym ich przewinienia, ale według przypowieści o dłużniku  Bóg najpierw przebacza nam, a potem oczekuje od nas naśladowania; nie na odwrót.  Ale co wtedy zrobimy ze słowami Jezusa które wyraźnie mówią o tym że jeśli nie przebaczymy „ludziom ich przewinień, to i wasz Ojciec nie przebaczy wam waszych przewinień”?[3]  Czy to nie jest wyraźny warunek przebaczenia?  Poza tym Mateusz również zapisał następujące słowa Jezusa: „idź i najpierw pojednaj się ze swoim bratem, a potem przyjdź i ofiaruj swój dar.”[4]  Co więc jest pierwsze, nasze przebaczenie innym, czy Boże przebaczenie nam?

Ciąg dalszy jest tutaj.


[1]      Lk23:42pubg  I powiedział do Jezusa: Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.

[2]      Mt23:13pubg  Lecz biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Sami bowiem tam nie wchodzicie ani wchodzącym nie pozwalacie wejść.

[3]      Mt6:14,15pubg  Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia i wam przebaczy wasz Ojciec niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom ich przewinień, to i wasz Ojciec nie przebaczy wam waszych przewinień.

[4]      Mt5:23,24pubg  Jeśli więc przyniesiesz swój dar na ołtarz i tam przypomnisz sobie, że twój brat ma coś przeciwko tobie; Zostaw swój dar tam przed ołtarzem, idź i najpierw pojednaj się ze swoim bratem, a potem przyjdź i ofiaruj swój dar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: